4264165_293

کد خبر : 135614

تاریخ انتشار : ۱۲:۵۶ ب.ظ - شنبه ۱۳۹۵/۰۹/۲۷

مهدی امانی

انقلابی ماند و انقلابی رفت …

پس از پیروزی انقلاب کوبا آموزش و بهداشت در هر سطحی برای عموم مردم رایگان شد و تمامی مردم می توانستد از این امکانات اسفاده کنند.صنایع کوبا ملی اعلام شد و دست خارجیان از منایع ملی این کشور کوتاه گشت. کاسترو دو دوره به سمت دبیر جنبش عدم تعد انتخاب شد و به جنبش های انقلابی امریکای لاتین و افریقا کمک های نظامی و مالی نمود. سر انجام در سال ۲۰۰۸ به طور رسمی از قدرت کناره گیری کرد و زمام امور کشور را به دست برادرش رائول کاسترو سپرد.

اختصاصی گفتمان نیوز- مهدی امانی

  1. ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۳، گروهی از مخالفان مسلح حکومت دیکتاتوری ژنرال خولیو باتیستا به رهبری فیدل کاسترو دانشجوی حقوق دانشگاه هاوانا به پادگان ((مونکادا)) در شهر ((سانتیاگو)) حمله می­­کنند.این حمله شکست می­خورد و بسیاری از جمله کاسترو دستگیر می­شوند و به زندان می ­افتند.پس از مدتی عفو عمومی صادر می­شود و کاسترو برای تدارک حمله مجدد به مکزیک می­رود اما برای گرامیداشت این حادثه نام گروه خود را ” جنبش ۲۶ ژوئیه ” می­گذارد.
  2. ۲۵ نوامبر سال ۱۹۵۶میلادی،کاسترو و ۸۲ نفر از یارانش سوار بر قایق کوچک گرانما از ساحل توکسپان به سمت خلیج مکزیک و کوبا به راه افتادند.قایق بیش از ظرفیت عادی خود مسافر سوار کرده بود و در عقب کشتی تلمباری از مهمات و اسلحه به چشم می­خورد.تعداد زیادی از یاران کاسترو به دریازدگی دچار شده بودند و به علت کمبود جا به سختی توانسته بودند خود را در کنجی جا کنند.سفر به جای پنج روز، هفت روز به طول انجامید.طبق نقشه از قبل پیش بینی شده باید در روز ورود کاسترو متحدان او در خاک کوبا شورشی به پا کنند تا پهلو گرفتن قایق با مشکلی مواجه نشود اما شورش دو روز زودتر صورت گرفت و فرصت غافلگیری دشمن کاملا از بین رفت.نیروهای نظامی کوبا در آمادگی کامل به سر می­­بردند و گشت های دریایی و هوایی در همه جا حضور داشتند.گرانما به جای پهلو گرفتن در ساحل به تپه ای شنی برخورد می­کند و به گل می­نشیند.قایق گشتی آنان را شناسایی می­کند و در حالی که شورشیان بیشتر مهمات و اسلحه خود را رها کرده­ اند زیر آتش سنگین توپخانه و نیروی هوایی کوبا با دادن تلفات پا به ساحل کوبا می­گذارنند  و به سرعت به کوه­های سیرا مائسترا پناه می­برند. هدف این سفر پر خطر اغاز جنگ چریکی مسلحانه  علیه حکومت ژنرال خولیو باتیستا؛دست نشانده امریکاست که در سال ۱۹۵۲ با یک کودتا نظامی قدرت را در دست گرفت و با سرکوب مخالفان راهی جز در دست گرفتن اسلحه باقی نگذاشته بود .
  3. ژانویه ۱۹۵۹، سه سال از پیاده شدن فاجعه بار نیروهای کاسترو در ساحل کوبا گذشته است. هاوانا پایتخت کوبا غرق در شادی است و کاسترو در حالی که سوار بر تانک شرمن آمریکایی شده و برای مردم دست تکان می­دهد در خیابان های هاوانا حرکت می کند.ژنرال باتیستا به جمهوری دومنیکن گریخته و نیروهای انقلابی بیشتر مراکز حساس دولتی را کاملا در اختیار خود گرفته اند.سه سال جنگ چریکی در کوه ها و جنگل های کوبا نتیجه بخش بوده است و بیشتر مردم که خسته از دیکتاتوری باتیستا بودند به نیروهای انقلابی پیوسته اند. مردم از انقلابیون استقبال می­کنند و ریش بلند که مشخصه اصلی انقلابیون است در میان همه فراگیر می­گردد. چه گوارا یکی از اصلی ترین چهره های انقلاب کوبا در سانتا کلارا استقرار یافته و مشغول پاکسازی کشور از ضدانقلاب داخلی است.کاسترو پس از چند روز از فتح هاوانا پایتخت کوبا در سخنرانی عمومی ساختن ” کوبایی نو ” را اصلی ترین هدف خود می­داند و مهمترین برنامه هایش را برای آینده کشور کوتاه کردن دست بیگانگان از منابع ملی کشور،تلاش برای ریشه کن کردن فقر و بی عدالتی از جامعه،آموزش و بهداشت رایگان برای تمامی مردم،از میان برداشتن تبعیض های نژادی و جنسیتی اعلام می کند.
  4. ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۸ میلادی ، صنایع کوبا قبل از انقلاب سوسیالیستی کاملا در انحصار کشورهای خارجی به خصوص ایالات متحده قرار داشت و اقتصاد این کشور «تک محصولی» بود. شکر اصلی ترین منبع درآمد کوبا به شمار می رفت و بیشتر مزارع این کشور به کشت این محصول اختصاص داده شده بود.آموزش امری همگانی نبود و تنها فرزندان خانواده های مرفه تر موفق به کسب تحصیلات آکادمیک می شدند.بهداشت و درمان جزء خدمات گران محسوب می شد و درصد مرگ و میر نوزادان بالا بود.بیشتر شهرهای کوبا مملو از قمارخانه ،کاباره و فاحشه خانه هایی بود که دولت دست نشانده برای خارجیان تدارک دیده بود این در حالی بود که درصد زیادی از مردم در فقر به سر می بردند.پس از پیروزی انقلاب آموزش و بهداشت در هر سطحی برای عموم مردم رایگان شد و تمامی مردم می توانستد از این امکانات اسفاده کنند.صنایع کوبا ملی اعلام شد و دست خارجیان از منایع ملی این کشور کوتاه گشت. کاسترو دو دوره به سمت دبیر جنبش عدم تعد انتخاب شد و به جنبش های انقلابی امریکای لاتین و افریقا کمک های نظامی و مالی نمود. سر انجام در سال ۲۰۰۸ به طور رسمی از قدرت کناره گیری کرد و زمام امور کشور را به دست برادرش رائول کاسترو سپرد.
  5. ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶، رائول کاسترو بر صفحه تلویزیون ظاهر می­شود و اعلام می­کند: ((فرمانده کل انقلاب کوبا ساعت ده و ۲۹ دقیقه شامگاه جمعه درگذشت)).

مهدی امانی

 

دیدگاه ها
  1. حسین می‌گه:

    انقلابی ؟
    ملت خودش رو به فقر و فلاکت کشوند . معنی انقلابی اینه ؟

    • مهدی امانی می‌گه:

      شما اگه تاریخ کوبا رو قبل از انقلابش بررسی کنی متوجه میشی که کاسترو چه خدماتی به ملت کوبا ارائه کرده …
      یک نمونه خیلی کوچیکش لغو قانونی هست به اسم ” پلات ” که به ایالات متحده امریکا اجازه میداد هر موقع که بخوان به کشور کوبا لشکرکشی نظامی کنن،شما باید شاخص های سلامت،بهداشت،آموزش و … رو هم بررسی کنی …
      البته هر انقلابی هم یک سری هزینه ها و کاستی هایی داره که انقلاب سوسیالیستی کاسترو از اون مستثنی نبوده


  • کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به گفتمان ما می باشد

    صفحه اصلی تماس با ما نقشه سایت