n00067940-b

کد خبر : 135615

تاریخ انتشار : ۱:۳۷ ب.ظ - شنبه ۱۳۹۵/۰۹/۲۷

سعید کاظمی

فریب شعار عدالت خواهیشان را نخوریم…

اما سوال اصلی اینجاست که آیا میتوان هر شخص و یا جریانی را که علم دار مبارزه با مفاسد اقتصادی شده و علیه حقوق های نجومی نطق غرایی ایراد کرده، عدالت خواه دانست؟ آیا عدالت خواهی فلان وزیر تکنوکرات از سنخ همان عدالت خواهی مورد دغدغه رهبر انقلاب است؟ آیا عدالت خواهی نمی تواند در خدمت اشرافیت قرار گیرد؟ این ها سوالاتی است که باعث میشود بیش از پیش نسبت به مقوله ی مبارزه با فساد و به طور کلی تر عدالت خواهی حساس شویم و در تعاریف خود از فساد و عدالت بازنگری کنیم.

اختصاصی گفتمان نیوز-سعید کاظمی

کمتر از پنج ماه دیگر به انتخابات ریاست جمهوری باقیمانده است و هرچه که به موعد مقرر نزدیکتر میشویم گمانه زنی ها درباره ی حضور یا عدم حضور چهره های برجسته سیاسی بیشتر میشود.
بر خلاف تصور عده ای که سوابق اجرایی و سیاسی را عاملی تعیین کننده در پیروزی یک کاندیدا در انتخابات میدانند ، تجربه نشان داده است شعارهای مطرح شده توسط کاندیدا میتواند نقش موثرتری در جلب آرا مردمی داشته باشد. بنابراین بهتر است در کنار بررسی گزینه های احتمالی، شعارهایی را که بازتاب دهنده ی دغدغه های اصلی مردم است، مورد بررسی قرار دهیم.
با توجه به برخی مفاسد اقتصادی علنی شده از جمله حقوق های نجومی ، اختلاس های میلیاردی و همچنین واگذاری املاک شهرداری ، به طور قطع مبارزه با این مفاسد یکی از اصلی ترین شعارهای هر کاندیدایی است که پا به عرصه انتخابات میگذارد. اما سوال اصلی اینجاست که آیا میتوان هر شخص و یا جریانی را که علم دار مبارزه با مفاسد اقتصادی شده و علیه حقوق های نجومی نطق غرایی ایراد کرده، عدالت خواه دانست؟ آیا عدالت خواهی فلان وزیر تکنوکرات از سنخ همان عدالت خواهی مورد دغدغه رهبر انقلاب است؟ آیا عدالت خواهی نمی تواند در خدمت اشرافیت قرار گیرد؟ این ها سوالاتی است که باعث میشود بیش از پیش نسبت به مقوله¬ی مبارزه با فساد و به طور کلی تر عدالت خواهی حساس شویم و در تعاریف خود از فساد و عدالت بازنگری کنیم. در منظومه¬ی فکری رهبر انقلاب عدالت خواهی را در سه حوزه باید دنبال کرد : اول مبارزه با فقر دوم مبارزه با تبعیض و سوم مبارزه با فساد. تمام اخبارهای مربوط به حقوق ها و اختلاس ها که این روزها بین مردم دست به دست میشود و اکثر موضع گیری های تریبون دارها- از چپ و راست و کارگزار گرفته تا ائمه جمعه – همه و همه مربوط به قسمت سوم عدالت خواهی یعنی مبارزه با فساد است. فساد به معنی نقض قوانین ثابت شده است و مبارزه با آن الزامی است اما باید ریشه سکوت جریان های مدعی فساد ستیزی در دو قسم اول عدالت خواهی را پیدا کرد.
در باب مبارزه با فقر ذکر این نکته ضروری است که نباید آن را با کمک به فقیر اشتباه گرفت. البته آن هم در نوع خود امری خدا پسندانه است اما مبارزه با فقری که متفکرین انقلاب، از مطهری گرفته تا شریعتی، ما را بدان توصیه کرده اند چیزی جز مقابله با اشرافیت نیست. مقام معظم رهبری در سخنرانی عید فطر گوشزد کردند که حقوق های نجومی معلول بسط جریان اشرافی گری در کشور است. حال عده ای عامدانه یا جاهلانه به جای مبارزه با علت، با معلول پنجه درافکنده اند و علت را به دست فراموشی سپرده اند . پر واضح است که عده ای از صاحب منصبان دولتی برای فرار از فشار افکار عمومی مردم، بر طبل مبارزه با حقوق های نجومی – آن هم نه به طور جدی – بکوبند اما از اشرافیتی که خود بدان دچار شده اند سخنی به میان نیاورند.
نکته مهم تر درباب عدالت خواهی مبارزه با تبعیض است. چندی پیش بود که دیوان محاسبات اداری حقوق های بیشتر از بیست میلیون را غیر متعارف و نجومی نامید و ما بقی را به صورت قانونی به رسمیت شمرد. بر این اساس کسانی که حقوق بیست میلیونی دریافت میکنند فساد و نقض قانونی مرتکب نشده اند اما تبعیض در دریافت ها و بیست برابر بودن حقوق یک وزیر نسبت به کارگر با هیچ عقل و منطقی سازگار نیست. چطور میشود که در ابتدای نهضت شهید مطهری حقوق های چهار یا پنج برابر یک کارگر را ظالمانه میداند اما امروز حقوق های بیست برابری به صورت قانونی تصویب میشود. اینجا دقیقا همان بزنگاهی است که میتوان سکوت مدعیان عدالت خواهی را نسبت به این تبعیض ها مشاهده کرد.
بدین ترتیب صرف مبارزه با فساد و و حقوق های نجومی نمی تواند شاخص مطمئنی برای شناخت کاندید اصلح باشد چرا که عدالت خواهی مبارزه توامانی با فساد، تبعیض- ولو قانونی- و فقر و اشرافیت است و حذف هر کدام از موارد ذکر شده به معنای عقیم کردن جریان عدالت خواهی است.


  • کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به گفتمان ما می باشد

    صفحه اصلی تماس با ما نقشه سایت