In this image released by the UN, members of the Security Council vote on December 23, 2016, on a resolution to stop Israeli settlements. 
The Council on Friday demanded that Israel halt its settlement activities in Palestinian territory, in a resolution adopted after the US refrained from vetoing the measure condemning its closest Middle East ally. In a rare step, the US instead abstained, allowing the measure to pass by a vote of 14 in favor in the 15-member council.
 / AFP PHOTO / SC Chamber / Manuel ELIAS / RESTRICTED TO EDITORIAL USE - MANDATORY CREDIT "AFP PHOTO / UN / Manuel ELIAS" - NO MARKETING NO ADVERTISING CAMPAIGNS - DISTRIBUTED AS A SERVICE TO CLIENTS

کد خبر : 136220

تاریخ انتشار : ۱:۳۳ ق.ظ - یکشنبه ۱۳۹۵/۱۰/۱۲

محمد شاهسنایی

محکومیت یا حفظ امنیت اسرائیل ؟/ مروری بر چرای عدم وتوی قطعنامه شورای امنیت ضد اسرائیل

عدم وتوی قطعنامه شورای امنیت در باره ی توقف شهرک سازی توسط آمریکا جریان داخلی حامی ایالات متحده را به وجد آورده تا با تیتترهایی مثل «رودست اوباما» ، «ضربه آخر» ، «رای ممتنع آمریکا به معنای موافقت غیر علنی آمریکا با محکومیت اسرائیل است» به استقبال این اتفاق بروند. اما واقعیت چیز دیگریست. تصور اینکه آمریکا خواستار محکومیت اسرائیل باشد ناشی از عدم درک نوع رابطه ایالات متحده و اسرائیل و عدم شناخت صحیح از نظام بین الملل است.

گفتمان نیوز- محمد شاهسنایی:

عدم وتوی قطعنامه شورای امنیت در باره ی توقف شهرک سازی توسط آمریکا جریان داخلی حامی ایالات متحده را به وجد آورده تا با تیتترهایی مثل «رودست اوباما» ، «ضربه آخر» ، «رای ممتنع آمریکا به معنای موافقت غیر علنی آمریکا با محکومیت اسرائیل است» به استقبال این اتفاق بروند. اما واقعیت چیز دیگریست. تصور اینکه آمریکا خواستار محکومیت اسرائیل باشد ناشی از عدم درک نوع رابطه ایالات متحده و اسرائیل و عدم شناخت صحیح از نظام بین الملل است. برای کسانی که تحولات اخیر فلسطین را دنبال می کنند این مسئله چندان عجیب به نظر نمی رسد. چندین عامل باعث این اتفاق است:
۱- حفظ توافق صلح اسلو: طی ماه های اخیرجنبش جهاد اسلامی فلسطین طرحی را برای وحدت گروه های فلسطینی ارائه کرده که یکی از بندهای آن اعلام لغو توافقنامه اسلو از سوی محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و توقف اجرای آن بود. ادامه روند شهرک سازی ها توسط و اسرائیل و حمایت حماس از طرح ده ماده ای تشکیلات خودگردان را تحت فشار قرار داده بود. موگرینی مسئول سیاست خارجی اروپا پیش از این هشدار داده بود که پیمان اسلو در حال نابودی است. توافق صلح اسلو که دستاورد دولت بیل کلینتون است از نظر دموکرات ها و افرادی مثل شیمون پرز در داخل اسرائیل مهمترین عامل حفظ امنیت اسرائیل طی سال های اخیر بوده و به هیچ وجه نباید به خطر بیافتد. این در حالیست که سیاست های بنیامین نتانیاهو مذاکرات صلح و پیمان اسلو را با خطر جدی مواجه کرده است.شیمون پرز در سال ۲۰۱۱ نتانیاهو را عامل دست نیافتن به موافقتنامه صلح دائمی دانسته بود. بنابراین هدف اصلی آمریکا و همچنین سه کشور اروپایی از وتو نکردن قطعنامه ضد شهرک سازی های اسرائیل حفظ امنیت اسرائیل در مقابل بی سیاستی های نتانیاهو بوده است. این قطعنامه همچنین برای تشکیلات خودگردان حکم هویج را دارد تا ای میز مذاکره برگردد. و البته خطر با وجود پدر مهربان و دلسوزی مثل آمریکا در شورای امنیت خطری برای اسرائیل ایجاد نخواهد کرد.
۲- بازسازی اعتبار شورای امنیت: اقدامات یکجانبه ی شورای امنیت اعتبار سازمان ملل متحد که برخواسته از شرایط پس از جنگ جهانی دوم بوده را بشدت خدشه دار کرده. و بیم آن می رود که تصمیمات این شورا اثر بخشی خود را از دست بدهد. حفظ ساختار نظام بین الملل برای امریالیسم از ناراحتی یک دوست نادان بسیار مهم تر است.
۳- مشروعیت سازی برای اقدامات پسا برجام: پایه های برنامه جامع اقدام مشترک هر روز لرزانتر از قبل می شود. در صورت ملغی شدن توافق آمریکای ترامپ به سمت تحریم های بیشتر پیش خواهد رفت و در این راه به تصمیمات جدید شورای امنیت نیاز خواهد داشت. بنابراین همراهی آمریکا در این ماجرا امتیازی به دیگر اعضای شورای امنیت برای همراهی فردای آن هاست. پس بر خلاف برخی تحلیل ها اوباما در حال صاف کردن جاده برای ترامپ است.
۴- القای دوگانه دموکرات خوب جمهوری خواه بد: باراک اوباما در آخرین روزهای ریاست جمهوری خود تلاش می کند این گزاره ی غلط را در ذهن ملت های منطقه القاء کند که دموکرات ها رفتار عادلانه تری با آنها خواهند داشت. این گزاره اما از مدت ها پیش در ذهن لیبرال های وطنی جا افتاده و راهی هم برای بیرون کردن این فکر از ذهن آن ها وجود ندارد. حزب دموکرات بسیار عوامفریبانه عمل می کند. در میان دولت های دموکرات ایالات متحده اما دولت اوباما بی تردید یکی از ریاکارترین آنها بوده. همانطور که عوامفریبی در ژنتیک سیاستمداران آمریکایی است در اینجا هم ساده لوحی برای برخی ذاتی شده.
با همه ی این اوصاف اما وتوی این قطعنامه نشان دهنده قدرت مقاومت است چرا که اگر مقاومت نبود تا صد سال دیگر هم به این ظاهرسازی ها احتیاجی نبود. همانطور که مقاومت ملت ایران آمریکا را به پای میز مذاکره آورد. اما این هشدار هم لازم است که هرچه بر قدرت مقاومت افزوده شود بر فریب کاری دشمن نیز افزوده می شود. دشمن در میدان نبرد حرفی برای گفتن ندارد برای همین از صلح دم میزند.

 

نویسنده: محمد شاهسنایی

 

%d8%b4%d8%a7%d9%87%d8%b3%d9%86%d8%a7%db%8c%db%8c


  • کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به گفتمان ما می باشد

    صفحه اصلی تماس با ما نقشه سایت