رأی آقای رئیسی می‌توانست ۲برابر باشد/ گفتمان انقلاب وارد ریل اصلی خود شده است

به گزارش گفتمان، روزنامه کیهان در یادداشت روز خود نوشت: انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم با همه فراز و نشیب‌ها و چالش‌های ریز و درشتی که داشت به پایان رسید و آقای روحانی با ۲۳ میلیون رأی از رقیب اصلی خود آقای رئیسی که ۱۶ میلیون رأی کسب کرده بود، پیشی گرفت و به ریاست‌جمهوری دوره دوازدهم انتخاب شد. بدیهی است که با پایان انتخابات، رقابت‌های انتخاباتی نیز به نقطه پایان خود رسیده و آقای روحانی رئیس‌جمهور همه ملت ایران خواهد بود، چه آنهایی که به ایشان رأی داده‌اند و چه آنان که رقیب ایشان را ترجیح داده بودند. ولی انتخابات اخیر، درس‌ها و عبرت‌هایی نیز با خود داشت و درباره آن گفتنی‌هایی هست که اشاره‌ای هر چند گذرا به برخی از آنها – فقط برخی از آنها – ضروری به نظر می‌رسد.
۱- رأی آقای رئیسی در پائین‌ترین حد ممکن، می‌توانست ۲ برابر آراء اعلام شده باشد. چرا؟ … بخوانید.
الف: آقای روحانی، رئیس‌جمهور مستقر بود و طی ۴ سال گذشته همه امکانات و ظرفیت‌های فراوان قوه مجریه، از جمله ظرفیت‌های تبلیغاتی را در اختیار داشت و از این امکانات و ظرفیت‌ها در بالاترین حد و اندازه ممکن بهره می‌گرفت و این در حالی است که آقای رئیسی نه فقط به هیچیک از امکانات مورد اشاره دسترسی نداشت، بلکه با انبوهی از اتهامات ناروا و یکسویه که از تریبون‌های بی‌شمار دولت شلیک می‌شد نیز روبرو بود.

ب: آقای روحانی برای تبلیغ انتخاباتی – مستقیم و غیرمستقیم – یک فرصت ۴ ساله یعنی ۱۴۴۰ روز را در اختیار داشت ولی آقای رئیسی کمتر از ۲ ماه، یعنی فقط ۴۰ روز بود که به میدان رقابت آمده بود و از این ۴۰ روز، تنها ۲ هفته را به سفرهای استانی و گفت‌وگو با مردم اختصاص داده بود و طی همین ۲ هفته توانسته بود به حدود ۱۶ میلیون رأی دسترسی پیدا کند که در مقایسه با حدود ۲۳ میلیون رأی آقای روحانی که طی ۱۴۴۰ روز و با بهره‌گیری از بسیاری امکانات و ظرفیت‌های دولت به دست آمده بود، رقم بسیار بالا و تقریبا بی‌سابقه‌ای است. با این محاسبه که نه پیچیده است و نه دشوار، به آسانی می‌توان نتیجه گرفت که رأی آقای رئیسی دستکم دو برابر آراء  اعلام شده یعنی نزدیک به ۳۰ میلیون است چرا که وقتی با امکانات اندک و فرصت ۴۰ روزه توانسته است صاحب ۱۶ میلیون رأی شود، به یقین اگر امکانات فراوان و فرصت ۴ ساله آقای روحانی را در اختیار داشت، تقریبا رأی چندانی برای رقبای ایشان باقی نمی‌ماند.

ج: رأی ۱۶ میلیونی آقای رئیسی، نشان می‌دهد که سخنان، برنامه‌ها و بینش و منش وی در میان توده‌های مردم خریداران فراوانی دارد به گونه‌ای که هر جا با مردم مواجه شده و به معرفی خود پرداخته‌اند، اقبال و رویکرد گسترده مردم را در پی داشته است. از این زاویه نیز می‌توان گفت؛ در صورتی که آقای رئیسی فرصت بیشتری برای ارائه نظرات خود به مردم داشت، به یقین توده‌های عظیم بیشتری از آنان را جذب می‌کرد.

۲- دولت در چند ماه نزدیک به انتخابات توان قابل ملاحظه‌ای را برای مقابله با رقبای انتخاباتی به صحنه آورده بود تا آنجا که با نقض صریح و آشکار قوانین موجود، بسیاری از وزرا، معاونان، استانداران، فرمانداران، بخشداران و رسانه‌های در اختیار به ستاد انتخاباتی دولت تبدیل شده بود. اظهارات برخی وزرای دولت به هنگام رأی‌گیری که نه فقط غیرقانونی بلکه بیرون از دایره اخلاق بود نیز، فصل جداگانه‌ای می‌طلبد. و این در حالی است که آقای رئیسی نه فقط از این امکانات بهره‌ای نداشت، بلکه قانون‌گرایی و اخلاق‌مداری ایشان باعث شده بود که استفاده از حداقل امکاناتی را که در اختیارش بود نیز بر خود ممنوع و حرام کند.

گفتنی است تخلفاتی نیز در برخی از شعبه‌های اخذ رأی صورت گرفته بود که شورای نگهبان قول پیگیری آن را داده است. ضمن اینکه تخلفات صورت گرفته اگرچه تخلف است و پیگیری آن ضروری است ولی این تخلفات نمی‌تواند در نتیجه نهایی انتخابات، مخصوصا انتخابات ریاست‌جمهوری که پای آراء میلیونی در میان است تاثیری داشته باشد.

۳- و اما، مهمترین و اصلی‌ترین حربه‌ای که علیه حجت‌الاسلام والمسلمین رئیسی بکار گرفته شد، ترساندن مردم از سایه جنگ بود!  دولت در اقدامی غیراخلاقی و تعجب‌آور که از پشتیبانی گسترده رسانه‌های بیگانه نیز برخوردار بود، اصرار داشت به مردم بقبولاند، اگر به آقای روحانی رأی ندهند و آقای رئیسی به ریاست‌جمهوری برسد، باید در انتظار جنگ و حمله نظامی آمریکا باشند!

دراین‌باره گفتنی‌های فراوانی هست که در آینده به آن خواهیم پرداخت ولی نکته درخور توجه که تأسف‌آور نیز هست، اینکه دولتمردان – البته برخی از آنان – به گونه‌ای که نشان می‌داد قادر به دفاع از عملکرد ۴ ساله خود نیستند، ناکارآمدی و خسارت‌آفرینی دولت یازدهم و وعده‌های برزمین مانده آن را با گزینه «سایه جنگ»  تاخت می‌زدند!  و سعی داشتند این گزاره دو قطبی را به مردم القاء کنند که اگرچه دولت یازدهم را ناکارآمد و خسارت‌آفرین و ناتوان از انجام وعده‌ها وتعهدات خود می‌دانید، ولی باید میان «جنگ» و «دولت ناکارآمد» یکی را انتخاب کنید! و سایه جنگ را در انتخاب آقای رئیسی آدرس می‌دادند.  به بیان دیگر، می‌دانستند که ناکارآمدی دولت یازدهم قابل دفاع نیست و این ناکارآمدی را فقط با ترس کاذب از جنگ می‌توان تاخت زد و چنین کردند.

۴- و بالاخره با توجه به صدر این نوشته، آراء ۱۶ میلیونی آقای رئیسی اولا؛ فقط با حضور ۴۰ روزه ایشان در رقابت با رقیبی که از ۱۴۴۰ روز تبلیغات برخوردار بود، کسب شده است، ثانیا؛ برخلاف رقیب، بی‌آنکه از امکانات و ظرفیت‌های نظام بهره‌ای داشته باشد به دست آمده است و ثالثا؛ در میان حجم انبوه تهمت‌های بی‌وقفه طرف مقابل حاصل شده است. بنابراین به آسانی می‌توان نتیجه گرفت که چنانچه ایشان فرصت بیشتری برای تبلیغات داشت و از امکانات و ظرفیت فراوان دولت برخوردار بود و حجم انبوه اتهامات ناروا علیه ایشان در میان نبود، بدون کمترین تردید دستکم دو برابر ۱۶ میلیون رأی کسب شده را به دست می‌آورد. این واقعیت به وضوح نشان می‌دهد که اردوگاه نیروهای انقلابی در آوردگاه انتخاباتی گام‌های بلندی برداشته‌اند و از برخی ناهنجاری‌های ناخواسته قبلی به سلامت عبور کرده‌اند. اتحاد و یکپارچگی نیروهای انقلابی، همسوئی مثال‌زدنی آنان در عرصه رقابت انتخاباتی و اخلاق‌مداری و قانون‌گرایی این طیف، حکایت از آن دارد که در این‌ اردوگاه جهش بلندی اتفاق افتاده است و این احتمال جدی وجود دارد که از سوی یک جریان خاص، تلاش پی‌گیر و بی‌وقفه‌ای برای مقابله با این جهش به کار گرفته شود. جریان یاد شده در اولین گام سعی در القاء این توهم دارد که اردوگاه انقلابیون باید در آموزه‌های خود تجدیدنظر کند!  این در حالی است که آرای ۱۶ میلیونی آقای رئیسی با توجه به شرایطی که به آن اشاره شد حاکی از پیروزی مثال‌زدنی این گفتمان است و نشان می‌دهد گفتمان مزبور وارد ریل اصلی خود شده و ادامه‌ای درخشان در پی دارد.
و دراین‌باره گفتنی‌های دیگری نیز هست.

منبع: کیهان

زبان گویای محرومان خواهم بود/ رأی قریب به ۱۶ میلیون ایرانی خواهان تغییر را نمی‌توان نادیده گرفت

به گزارش گفتمان، حجت‌الاسلام سید ابراهیم رئیسی کاندیدای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، پس از پایان رقابت انتخابات، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:

بسم الله الرحمن الرحیم
اللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضا المَرُتَضی بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ

ملت عزیز و بزرگوار ایران!

خداوند متعال را سپاسگزارم که حضور باشکوه شما مردم فهیم در انتخابات ریاست جمهوری، عظمت نظام مقدس جمهوری اسلامی را بیش از پیش نمایان ساخت و چشم جهانیان را خیره کرد.

نقش بی بدیل رهبر معظم انقلاب در شکل گیری این حماسه با عظمت بر کسی پوشیده نیست. امنیت و استقلال و پیشرفت کشور، همواره مرهون هدایت های داهیانه ایشان بوده و اینجانب به عنوان سرباز این نظام و خادم ملت شریف ایران، وظیفه خود می دانم از مراجع عظام تقلید و علماء اعلام، طلاب و دانشجویان، کارگران و کشاورزان، بازاریان و خانواده معزز شهدا و ایثارگران و تمامی گروه ها و تشکل ها و همه زنان و مردان سلحشور ایران اسلامی تشکر نمایم.

همچنین از مردم عزیزی که با محبت خویش به اینجانب اعتماد نموده و در سفرهای مختلف به استان های کشور، جلوه های ماندگار و فراموش نشدنی از عزم انقلابی و انسجام اجتماعی خلق نمودند، صمیمانه تقدیر نمایم. بی تردید پیروز اول این انتخابات ملت شریف ایران می باشند که حماسه ای بزرگ خلق نمودند.

دستاورد مهم این انتخابات، سیاست ورزی اخلاق مدار، تکلیف محوری و طرح گفتمان «توجه به محرومان» و «مبارزه با فساد و تبعیض» بود که فراتر از جناح بندی های رایج سیاسی، به مطالبه عمومی مردم تبدیل شد و به تدریج مورد اذعان و تعهد دیگر نامزدهای انتخاباتی نیز قرار گرفت.

رأی قریب به ۱۶ میلیون ایرانی خواهان تغییر، سرمایه ای مهم و پشتوانه عظیم است که به هیچ وجه نمی توان آن را در عرصه سیاسی و تصمیم گیری کلان کشور نادیده گرفت.

اینجانب با اتکاء به همین پشتوانه مردمی، همه ظرفیت ها را برای پیگیری مطالبات مردم در مبارزه با فساد و تبعیض و تحکیم ارزش های انقلاب اسلامی به کار خواهم بست و هر اراده و تلاشی در دولت آینده با این جهت گیری را مورد حمایت قرار خواهم داد و همواره زبان گویای محرومان خواهم بود.

اگرچه حضور بانشاط و حداکثری مردم پای صندوق های رأی کام هر ایرانی را شیرین کرد. لکن برخی بداخلاقی های انتخاباتی و تخلفات آشکار در قبل و حین برگزاری انتخابات از لحظات تلخ این انتخابات بود که آن را از مسیر قانون پیگیری خواهم نمود، اما هم اکنون همگان باید عزم خود را جزم کنیم تا با ساختن ایرانی آباد بر استقلال وآزادی و کرامت برای این ملت پافشاری نماییم.

به روح مطهر امام راحل و شهدای عالیقدر انقلاب اسلامی درود می فرستم و برای ملت قهرمان ایران آینده ای سرشار از موفقیت و بهروزی آرزو می کنم. همچنین برای تمام دولت مردان و رئیس جمهور منتخب آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم اجرای عدالت اجتماعی و رفع دغدغه های اقتصادی مردم و معیشتی محرومان در اولویت برنامه های دولت دوازدهم قرار گیرد.

سید ابراهیم رئیسی
30 اردیبهشت 96

وقتی بت دروغ در یک لحظه فرو می‌ریزد/ «تتلو» در مسلخ عشق به کرامت/ توبه ناپذیرانی که همه را به جهنم حواله می دهند!/ ای مدعیان مگر خدایید شما؟!!

به گزارش گفتمان، با ورود نرم‌افزارهای جدید آهنگ در کشور که روند آهنگسازی و خوانندگی را تسهیل می‌بخشید، نسل جدید خواننده‌های جوان در کشور پا به عرصه موسیقی گذاشتند.
به نقل از فارس  این نسل که اکثرا بدون مجوز و از طریق شبکه‌های اجتماعی با مخاطبان خود در ارتباط بودند به «خواننده‌های زیرزمینی» مشهور شدند.
اکثر خواننده‌های زیرزمینی را خواننده‌های «رپ» تشکیل می‌دادند که یکی از مشهورترین آنها امیرحسین مقصودلو، معروف به «تتلو» بود.
با گسترش شبکه‌های اجتماعی، روزبه روز بر طرفداران او افزوده شد تا جایی که دنبال‌کنندگان تتلو در اینستاگرام به بیش از 4 میلیون نفر رسید.
امیرحسین مقصودلو که طرفداران فراوان و دوآتشه‌اش، همه کارشناسان فرهنگی و اجتماعی را شوکه کرده بود بعد از چند سال فعالیت زیرزمینی و رفتارهایی که متداول چنین فضاهایی است و حتی منجر به بازداشت وی شد، تغییرات محسوسی در نوع عملکرد شخصی و حرفه‌ای اش آَشکار کرد.
مقصودلو با درج پست‌های مختلف هواداران خود را دعوت به رعایت حجاب می‌کرد و گاهی در دفاع از رهبر کشور، مطالبی را درج می‌نمود.
او در کانال شخصی‌اش هوادارانش را دعوت به خواندن نماز می‌کرد و هر از گاهی در نیمه‌های شب از مخاطبان خود می‌خواست که همان موقع  دعا کنند و در هنگام اذان، نماز صبح بخوانند.
تتلو که بارها در مصاحبه‌های رسمی و غیررسمی تاکید می‌کرد که از لقب «خواننده زیرزمینی» خوشش نمی‌آید، مدام خبر از سعی و تلاش خود برای گرفتن مجوز و اجرای کنسرت می‌داد که با کارشکنی دولتی‌ها موفق به انجام آن نمی‌شد.
با آغاز رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری و موضع‌گیری‌های سیاسی هنرمندان، تتلو هم در پست‌های جداگانه تاکید کرد که مانند هر انسان آزاده‌ای حق رای دارد و انتخاب او «قالیباف» است.
او که هر بار و پس از اعلام تغییرات روحی خود با آماج توهین‌های شبه روشنفکران مواجه می‌شد این بار نیز از سوی آنها متهم به خواننده «حکومتی» شد؛ در حالی که پیش از او بسیاری از هنرمندان رسما اعلام کرده بودند که از حسن روحانی در انتخابات پیش رو حمایت می‌کنند و اگر قرار است کسی برچسب حکومتی بخورد، هنرمندان حامی رئیس جمهوری مستقر مستحق‌تر به این لقب هستند.
با ائتلاف محمدباقر قالیباف و حجت‌الاسلام رئیسی، تتلو هم با درج مطالبی حمایت خود را از حجت‌الاسلام رئیسی اعلام کرد تا این بار بیش از گذشته با آماج حملات شبه روشنفکران فعال در فضای مجازی مواجه شود؛ چون این بار او از یک رو «روحانی» حمایت کرده بود!
او که پیش از این بیشتر به درج مطالب عاشقانه، ورزشی و روزمره در صفحات شخصی خود می‌پرداخت ناگهان به مسائل اجتماعی و مذهبی پرداخت تا کم کم و با گذشت زمان خبر از تغییرات درونی خود دهد.
تتلو حتی در بحبوحه مذاکرات پر انتقاد هسته‌ای دولت روحانی، آهنگ «انرژی هسته‌ای» را خواند و موزیک ویدئوی آن را منتشر کرد تا فصل نویی از فعالیت خود را آغاز کند.
یک روحانی که طی هفته‌های گذشته با تبلیغات جریان رقیب در انتخابات با سیاه‌نمایی و تخریب مطلق از او به عنوان یک فرد مخالف موسیقی یاد می‌شد!
حمایت تتلو از حجت‌الاسلام رئیسی ضربه سنگینی به تخریب‌کنندگان بود و پس از حمایت تتلو تکاپوی آنها برای جذب هنرمندان دیگر در ستاد روحانی و تخریب همزمان حجت‌الاسلام رئیسی و تتلو بیشتر شد تا جایی که پیش از سفر انتخاباتی مشهد ، تعدادی از هنرمندان از جمله سالار عقیلی روحانی را همراهی کردند.
نکته جالب توجه در این میان حمایت برخی خواننده‌های زیرزمینی از دیگر نامزدها از جمله خود روحانی بود!
پس از آنکه ساسی مانکن خواننده زیرزمینی در سال 88 ضمن حمایت از مهدی کروبی، نماینده اصلاح‌طلبان در انتخابات، برای او یک آهنگ اختصاصی خواند؛ گروه زیرزمینی «بروبکس» با آهنگ معروف «سوسن خانوم» در سال 1392 به دیدار حسن روحانی رفتند.
همان‌هایی که بعد از انتخابات 88 و در آغوش کشیدن رئیس‌جمهور مستقر و قانونی مردم (محمود احمدی‌نژاد) توسط علیرضا افتخاری او را آماج توهین‌های زشت و ناروا کردند این بار پیش از انتخابات از سالار عقیلی خواستند تا برایشان در مشهد کنسرتی برگزار کند تا روحانی پس از آن برای مردم سخنرانی کند!
صحنه رقابت هنرمندان حامی روحانی و رئیسی و به تبع آن تخریب گسترده حجت‌الاسلام رئیسی هر لحظه داغ‌تر می‌شد تا آنکه هم او که از سوی روحانی متهم به دیوارکشی و مخالفت با کنسرت و موسیقی بودند در فرودگاه مهرآباد با صحنه‌ای غیرقابل باور روبرو شود.
امیرحسین مقصودلو با همان بدن پر از تتو، دیدار رئیسی را در فرودگاه مهرآباد به انتظار نشسته بود…
با هماهنگی‌های صورت گرفته، حجت‌الاسلام رئیسی پذیرفت تا دقایقی پای صحبت‌های این جوان ایرانی بنشیند؛ رئیسی که نماد انتخاباتی‌اش کارت ملی بود و شعارش رئیس‌جمهور همه مردم ایران، نه تنها مخالفتی با این دیدار نکرد بلکه بر اساس تعالیم اسلام دقایقی را پای صحبت‌های تتلو نشست و گوش به حرف‌های او سپرد. امیرحسین مقصودلو  از خودش گفت از گذشته اش، از خطاهایش، از اعتقاداتش، از اینکه سعی دارد از این پس مسلمان‌تر از گذشته به ترویج اسلام و دفاع از کشور و رهبر بپردازد و پس از آنکه متوجه شد رئیسی هم آهنگ امام رضای او را شنیده است برای ادامه فعالیت هنری خود راسخ‌تر و محکم‌تر از گذشته شود.
سیر تحولات امیرحسین مقصودلو و دیدار شوکه‌کننده او با حجت‌الاسلام رئیسی با او را باید ساعت‌ها و روزها بررسی کرد آری رئیس جمهوری برای همه مردم ایران با همه سلایق و عقاید دینی برازنده رئیسی است؛ جوانان ما با هر تیپ و شخصیت گاهی فقط و فقط نیاز به توجه دارند؛ نیاز به چند دقیقه تفکر و صحبت دارند.
تتلو می‌گوید بارها خواسته است تا با دولتمردان دولت روحانی بنشیند و صحبت کند اما آنها نخواسته‌اند!
تتلو که سال‌ها پیش پدر خود را نیز از دست داده است در فضایی بسیار صمیمی از آهنگ‌هایش می‌گوید و تتوهایش و پشیمانی‌هایش و …
اما این بار هم همان شبهه روشنفکران خودبی‌شمارپندار او را رها نکردند و رکیک‌ترین فحش‌ها را نثار او کردند، فقط و فقط برای چند دقیقه صحبت!
و کار به جایی می‌رسد که دولت‌مردانی چون حسام‌الدین آشنا که مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور است و خود یک روحانی است با درج تصویری تمسخرآمیز از تتلو او را به سخره می‌گیرد که باید از او پرسید بر اساس کدام آموزه دینی این حق را به خود داده است؟!
همان‌هایی که قبح‌شکنی‌ها، وطن‌فروشی‌ها و تن‌فروشی‌های دوستان و هم‌سنفی‌های خود را «آزادی» معنی می‌کردند این بار زبان به فحاشی گشودند.
آن‌هایی که بدن برهنه بازیگر زن ایرانی را با هزاران دلیل غیرمنطقی و غیرمعقول توجیه می‌کردند که چه کار به او دارید بدنش متعلق به خودش است و هرکسی را در قبر خودش می‌گذارند؛ دهان گشودند به یاوه‌سرایی!
تتلو پس از دیدار با خادم‌الرضا(ع) می‌گوید: «می‌خواهم به احترام نزدیکان و یاران رهبر از این به بعد باز هم سنگین‌تر باشم؛ از فردا با تتلوی جدیدی مواجه خواهید شد…».
رئیسی چه زیبا در آخرین روز تبلیغات انتخاباتی مهم‌ترین شعار خود را جامه عمل پوشاند؛ نه از آن جهت که خود به آن معتقد باشد از آن جهت که شدنی است و می‌شود «رئیس جمهور همه ایران» بود.
کارزار انتخاباتی به پایان می‌رسد و روسیاهی‌اش به چهره همان‌هایی می‌ماند که آزادی را تنها در شعار و حرف می‌خواهند… و هر پرهیزکار گذشته‌ای دارد و هر گنه‌کار آینده‌ای…
 منبع: رجانیوز

صعود رئیسی؛ پایان کار حسن روحانی

به گزارش گفتمان، نشریه آمریکایی “نیوزویک” (Newsweek)، با انتشار گزارشی تحت عنوان “نظرسنجی ها درباره انتخابات ایران حاکی از آن است که حسن روحانی به دردسر افتاده است” به انتخابات ریاست جمهوری ایران پرداخته است.

 

در این گزارش آمده است:
«نظرسنجی های اخیر در رابطه با نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران، با توجه به کنار کشیدن آقای قالیباف به نفع آقای رئیسی، می تواند به معنای برکناری روحانی باشد.

 

 

تا چندی پیش بسیاری از تحلیلگران، انتظار پیروزی روحانی در انتخابات را داشتند. در یک نظرسنجی که در هفتم ماه می، توسط مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) برگزار شده بود، روحانی با 42 درصد پیشتاز بوده و پس از او رئیسی با 27 درصد و قالیباف با 25 درصد قرار داشتند.

 

غیر از این نظرسنجی، نظرسنجی های بسیار دیگری هم وجود داشته است اما اکثر آن ها قبل از آن صورت گرفته اند که قالیباف از انتخابات کنار کشیده و حمایت کامل خود از رئیسی را اعلام نماید.

 

صحنه هایی که پس از کنار کشیدن قالیباف و حمایت او از رئیسی دیده می شود؛ مانند آنچه روز سه شنبه در یکی از مساجد تهران [مصلای امام خمینی] اتفاق افتاد که قالیباف به روی صحنه آمده و به رئیسی پیوست و در حالی که مشت هایشان به هم گره زده شده بود، دست هایشان را بالا بردند؛ می تواند حاکی از صعود رئیسی و عزیمت روحانی باشد. مردم در این تجمع، شعارهایی مانند “روحانی بای بای” و “آخر هفته، روحانی رفته” را فریاد می زدند.

 

بیشتر اختلافات و نزاع هایی که می تواند به برکناری روحانی بیانجامد، درباره توافق هسته ای و انتظار مردم برای بهبود شرایط اقتصادی پس از آن است.»

 

منبع: جام نیوز

جنگ «ابرکاندیدا» ها بر سر 1 تا 2 درصد آرا در دوقطبی دارا و ندار

به گزارش گفتمان، خبرگزاری روسی اسپوتنیک در تحلیل فضای حاکم بر انتخابات ریاست‌جمهوری کشورمان، از شکل‌گیری “دوقطبی فقر و غنا” خبر داد و نوشت: «اگر این شب‌ها گشتی در شهر تهران بزنید، به‌وضوح مشاهده می‌کنید که از منطقه هفتم تیر به بالا طرفداران آقای روحانی اکثریت را تشکیل می‌دهند و با ماشین‌های لوکس در حال تبلیغ برای او هستند.

از منطقه هفتم تیر به پایین طرفداران آقای رئیسی اکثریت را تشکیل می‌دهند و با ماشین‌های نسبتا متوسط و یا موتور در حال گشت زدن و تبلیغ برای او هستند.»
منبع یادشده خاطرنشان کرد: «شاید بسیاری ندانند اصلاح‌طلبانی که امروزه از آقای روحانی حمایت می‌کنند و با ماشین‌های لوکس در خیابان‌ها برای او تبلیغ می‌کنند، روزگاری به‌دنبال ساده‌زیستی و ایجاد جامعه‌ای سوسیالیست بودند.»
اسپوتنیک افزود: «رقابت انتخاباتی در ایران به دو “ابرکاندیدا” یعنی آقایان روحانی و رئیسی منحصر شده و علی‌رغم همه آمار و ارقام منتشره -که بخش بزرگی از آن‌ها ساختگی است- رقابت دو کاندیدا بسیار نزدیک است و جنگ بر سر یکی دو درصد آراء بیشتر نیست.»

 

در پایان تحلیل این خبرگزاری روسی می‌خوانیم: «چیزی که نمی‌توان انکار کرد و به‌وقوع پیوسته، این است که فضای جامعه امروز ایران یک فضای کاملا دوقطبی شده است؛ فضای مبارزه دارا و ندار، فضای رأی دادن به ادامه روند فعلی و کار دولت آقای روحانی و یا مخالفت با ادامه کار دولت آقای روحانی.»

 

 

منبع: جام نیوز